Δημοτική Κίνηση «Το Λιμάνι της Αγωνίας - Πειραιάς, η πόλη μας»

Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: ΠΡΟΕΔΡΟΣ-ΔΗΜΑΡΧΟΣ VS ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Πειραιάς, 31 Μαρτίου 2018

Τα γεγονότα είναι γνωστά. Σε σύνοψη, μία μικρή ομάδα νεαρών κυρίως ατόμων -οπαδοί, κατά δήλωση τους, της ΠΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ- συγκεντρώθηκε έξω από το χώρο προκαθορισμένης ομιλίας του Υπουργού Οικονομικών κ. Ευκλείδη Τσακαλώτου στην πόλη μας, προκειμένου να διαμαρτυρηθεί για την «άδικη συμπεριφορά της κυβέρνησης προς τον πρώην πρόεδρο της ομάδας κ. Βαγγέλη Μαρινάκη».
Θεμιτό βέβαια κάποιος να διοργανώνει και να συμμετέχει σε συγκεντρώσεις.
Άλλωστε προς έναν Υπουργό Οικονομικών διαχρονικά υπάρχουν λόγοι διαμαρτυρίας.
Δυστυχώς, οι διαδηλωτές είχαν μόνο λόγο τις ποινικές διώξεις του κ. Μαρινάκη, με το συμπυκνωμένο στο σύνθημά τους μήνυμα «κράτος δεν είναι ο πρωθυπουργός, κράτος είναι ο Ολυμπιακός».
Η αστυνομία τους απώθησε με χρήση χημικών –με την οποία η δημοτική κίνηση «το Λιμάνι της Αγωνίας - Πειραιάς η πόλη μας» διαφωνεί κάθετα– και τα επεισόδια συνεχίστηκαν με τους συγκεντρωμένους από την πλευρά τους να εκτοξεύουν πέτρες, μπουκάλια και άλλα αντικείμενα που προκάλεσαν υλικές ζημιές σε αυτοκίνητα, ενώ ολοκληρώθηκαν με την πυρπόληση κάδων της οδού Ηρώων Πολυτεχνείου, που χρησιμοποιήθηκαν και ως οδοφράγματα, με αποτέλεσμα τη διακοπή της κυκλοφορίας.
Τέτοιες ενέργειες συχνά παρακολουθούμε να γίνονται και σε άλλου περιεχομένου συγκεντρώσεις από τους γνωστούς «μπαχαλάκηδες».
Το ΛτΑ καταδικάζει απερίφραστα τα επεισόδια, όπως και τη μετακύλιση της εμπλοκής του κ. Μαρινάκη με τη Δικαιοσύνη στην αγαπημένη ομάδα της πόλης μας και στους πολυάριθμους φιλάθλους του Ολυμπιακού, οι οποίοι -είμαστε βέβαιοι- δεν επικροτούν τέτοιου είδους ενέργειες. Καταδικάζουμε επίσης τη στάση του Δημάρχου, ο οποίος, έστω και ως τύποις πρόεδρος της ομάδας, δεν έκανε τίποτα για να αποτρέψει τα επεισόδια.
Αντιθέτως, την ώρα που αυτά ήταν σε πλήρη εξέλιξη, στην παράλληλη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, δήλωνε ότι έχουν δικαίωμα οι οπαδοί να διαδηλώνουν -λες και αυτό ήταν το διακύβευμα- υποδαυλίζοντας τέτοιες συμπεριφορές.
Στη συνέχεια εγκατέλειψε τη συνεδρίαση χωρίς μέχρι σήμερα να βρει μία κουβέντα να πει για τα γεγονότα, ο κατά τα λοιπά λαλίστατος δήμαρχος.
Σημειώνεται ότι ο δήμαρχος, σε προηγούμενη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, είχε αρνηθεί την έκδοση ψηφίσματος κατά της επίθεσης της ΧΑ στον κοινωνικό χώρο ΦΑΒΕΛΑ, επειδή σε αυτό το ψήφισμα απαιτούσε να εμπεριέχεται και καταδίκη κάθε βίαιου επεισοδίου στη χώρα μας, αγνοώντας ή θεωρώντας αμελητέο το γεγονός ότι η ΧΑ είναι μία φασιστική και εγκληματική οργάνωση με πολιτικό σχέδιο και πολλά παρακλάδια.
Εκφράζοντας κατ’ επανάληψη την οργή του για τα επεισόδια που σημειώνονται κατά καιρούς στην Αθήνα με φθορές και υλικές ζημιές -που φυσικά είναι καταδικαστέα- ο δήμαρχος ουδόλως εξοργίστηκε, όπως φαίνεται, με τις έστω και μικρότερης έκτασης ζημιές που προκλήθηκαν στην πόλη του.
Ούτε φυσικά κάποιος δημοτικός σύμβουλος της παράταξής του.
Έτσι, ο κ. Μώραλης έχει το θλιβερό προνόμιο να είναι ο μόνος εν ενεργεία δήμαρχος που δεν ενοχλείται με επεισόδια τέτοιου είδους και τα οποία στρέφονται κατά του δήμου και της πόλης του, επιλέγοντας σαφέστατα την ταυτότητα του ποδοσφαιρικού παράγοντα από αυτή του δημάρχου ή αλλιώς πρόεδρος-δήμαρχος vs δημάρχου της πόλης.

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2018

Η εν μέρει πραγμάτωση της δημοτικής αρχής Πειραιά ή ένας κηρυγμένος πόλεμος*

Το σε ποιο φάσμα συμπεριφορών κινείται κανείς στη διάρκεια ενός δημοτικού
συμβουλίου, φαίνεται πως είναι αποτέλεσμα μίας ακόμα συνθήκης, πέρα από την
ταύτιση με ιδέες, απόψεις και πρακτικές για την άσκηση τοπικής-αυτοδιοικητικής
πολιτικής. Πρόκειται για ένα σύστημα προσωπικό, δομημένο με χαρακτηριστικά,
ανάγκες και προτεραιότητες που χρειάστηκαν λίγα πρώτα χρόνια ζωής, όπως για
όλους φυσικά, αλλά και μια ζωή βήμα-βήμα, επιλογή την επιλογή για να
αποκρυσταλλωθεί.
Στον Πειραιά, η επιβεβαίωση της συνθήκης του «προσωπικού» επαναλαμβάνεται
με «μαθηματική ευλάβεια». Είναι βεβαίως αφελές αλλά και πολιτικά
ανεπιβεβαίωτο να προσδοκά κανείς την αυτοτέλεια της αυτοδιοικητικής
λειτουργίας από άλλα πεδία διεξαγωγής της κοινωνικής (πολιτικής) διαδικασίας.
Έτσι κι αλλιώς, πρόκειται για την κατίσχυση κοινωνικοπολιτικών συσχετισμών,
εμπεδωμένων σε ανάλογες νομικές θεσπίσεις. Όμως «το προσωπικό φαινόμενο»
μπορεί κατά περίπτωση να ανάγεται στην επιτομή της αντιδημοκρατικής και
επιβλαβούς διαχείρισης της θέσης ευθύνης που έχει αναλάβει κάποιος, με σκοπό
να προάγει το τοπικό ζήτημα. Γι’ αυτό, το ζητούμενο της αυτοτέλειας από την
προσωπική συνθήκη καθίσταται πρόκριμα.
Ιδού αμέσως τι εννοώ μέσω μερικών απτών παραδειγμάτων, προς αποφυγή
παρερμηνειών.
Παράδειγμα 1ο: είναι ή δεν είναι προσωπικό -ως μη όφειλε- το να αναλάβει ο
Δήμαρχος της πόλης την προσωρινή -έστω- προεδρεία της Π.Α.Ε. Ολυμπιακός, μετά
την αποχώρηση απ’ αυτήν του προέδρου της, Βαγγέλη Μαρινάκη, λόγω -δυστυχώς-
του ελέγχου του από τη Δικαιοσύνη; Είναι. Ο Δήμαρχος έχει δεσμούς γνωστούς και
θεμιτούς με τον πρόεδρο, έχει επίσης κοινή πορεία και ζωή μαζί του, συνεργασία
χρόνων και θέλει να σταθεί δίπλα του. Ανθρώπινο, κατανοητό. Όμως, επιτρέπεται
μία προσωπική ανάγκη και συμπεριφορά να αγνοεί το θεσμικό και κοινωνικό ρόλο
του Δημάρχου; Δεν παρακάμπτει ο Δήμαρχος αυτό το ρόλο του όταν ο ίδιος θα έχει
ταυτιστεί με το κακό αποτέλεσμα, σε περίπτωση που τα πράγματα -ο μη γένοιτο-
δεν πάνε καλά για τον πρόεδρο με τη Δικαιοσύνη; Δεν είναι ο Γιάννης Μώραλης
που θα έχει ταυτιστεί με αυτό αλλά ο Δήμαρχος της πόλης. Πώς αντιμετωπίζεται
εδώ η πρόκληση της αυτοτέλειας από προσωπικές επιλογές;
Παράδειγμα 2ο: είναι ή δεν είναι υποχρέωση του Δημάρχου να ακούει την πόλη
του, μέσω των εκπροσώπων της, των φορέων της, των τοπικών της κοινοτήτων;
Είναι ή δεν είναι υποχρέωση του Δημάρχου να δημιουργεί ή και να πολλαπλασιάζει
τους όρους για αξιοποίηση όσο το δυνατόν περισσότερων δυνατοτήτων -νόμιμων ή
κοινωνικά δικαιωμένων-, ώστε να διαβουλεύεται, να συμμετέχει, να διεκδικεί;
Πόσο μάλλον όταν το θέμα είναι μεγάλης σημασίας, όπως αυτή του αναπτυξιακού
προγράμματος της Ο.Λ.Π. Α.Ε. (master plan), ενός προγράμματος που σε κάθε
περίπτωση θα επηρεάσει την οικονομική και κοινωνική λειτουργία της πόλης καθώς
και τη φυσιογνωμία της για πολλά-πολλά χρόνια στο μέλλον. Έχει δικαίωμα ο
Δήμαρχος να απεμπολεί δυνατότητες διεκδίκησης ή να τις συμψηφίζει, όπως
ισχυρίστηκε, με διεκδικήσεις από την κυβέρνηση; Να διεκδικήσει αλλά αυτοτελώς,
υπάρχουν ζητήματα ισοδύναμα που δεν επιδέχονται συμψηφισμούς. Να βάλει στο
«παιχνίδι» όλο το δημοτικό συμβούλιο και να μας έχει αρωγούς εκεί που
οφείλουμε όλοι. Τι χροιά έχει εδώ το επιλέγω χωρίς προηγουμένως να μετρήσω τις
συνέπειες της απώλειας θεσμοθετημένων διαδικασιών; Προσωποκρατική -ως μη
όφειλε-, πιστεύω.
Ωστόσο, ομολογουμένως, η στάση του Δημάρχου διαφοροποιήθηκε. Με
ευχαρίστηση βλέπουμε -στη συγκεκριμένη περίπτωση- να υποχωρεί η
«προσωποκρατική πτυχή του» προς όφελος της πόλης αφού πρόσφατα οργάνωσε
διαβούλευση με τους φορείς της πόλης σχετικά με το master plan. Μένει να
εξαντλήσει κάθε πρόσφορο, θεσμικό και δημοκρατικό μέσο που αφορά στη
διαβούλευση καθώς και να υπερασπιστεί τη σύνθεση αυτού που προσλαμβάνει
από αυτή τη διαδικασία.
Παράδειγμα 3ο: αν και από πάγια άποψη και αντίληψη απορρίπτουμε τη
μετάπτωση του πολιτικού και κοινωνικού διαλόγου σε διεκδικήσεις στις αίθουσες
των δικαστηρίων, εξωθηθήκαμε στην επιλογή που ακριβώς απορρίπτουμε, δηλαδή
στην υποβολή μήνυσης σε σύμβουλο της δημοτικής αρχής. Στη συνέχεια εκείνος
κατέθεσε αγωγή με την οποία διεκδικεί 50.000€ για την υποτιθέμενη εις βάρος του
συκοφάντηση, στηριζόμενος στο γεγονός ότι ενημερώσαμε μέσω δελτίων τύπου για
το συμβάν με βάση όμως τα πραγματικά γεγονότα, τίποτε περισσότερο, τίποτε
λιγότερο. Το πράγμα είναι απλό. Είναι πάντα δυνατό να αντέξει κανείς την ύβρη και
ως προσβολή και ως δυσφήμηση και ως συκοφάντηση; Εμείς δεν την αντέξαμε αυτή
τη φορά. Όμως όσο αφορά σ’ αυτό τον δημοτικό σύμβουλο, είναι δυνατό η
αυτοτέλειά του από το «προσωπικό φαινόμενο» που αδιακρίτως τελεί σε σύγχυση
περί του πως πραγματώνεται το έργο της δημοτικής αρχής, να επιστρέψει ως
δημοκρατία, διάλογος, επιχειρηματολογία, ευγενής ή έστω ευπρεπής
αντιπαράθεση και κυρίως ως ακούω τον αντίπαλο γιατί μπορεί κάτι να διδαχτώ κι
απ’ αυτόν. Αν μ’ ενδιαφέρει το έργο μου, γιατί αν μ’ ενδιαφέρει ο,τιδήποτε άλλο…
Παράδειγμα 4ο: Υπερψηφίσαμε στο δημοτικό συμβούλιο τη σύναψη
προγραμματικής σύμβασης μεταξύ Δήμου Πειραιά και Περιφερειακής Ενότητας
Πειραιά με αντικείμενο την ανάπλαση της περιοχής του Αγίου Διονυσίου, που το
χρηματοδοτεί με το ποσό των 15.000.000€ η Περιφερειακή Ενότητα Πειραιά. Δύο
προηγούμενες φορές, όταν το θέμα είχε πάλι συζητηθεί στο δημοτικό συμβούλιο
και ακόμα φορέας υλοποίησής του εφέρετο ο Δήμος Πειραιά, είχαμε κρατήσει
επιφύλαξη λέγοντας ότι αυτή σχετίζεται με τη διαδικασία και τον χρόνο ωρίμανσης
του έργου από την πλευρά της δημοτικής αρχής, κατά πόσο δηλαδή αυτό «θα
τρέξει» με επάρκεια, καθώς επίσης και να το αξιολογήσουμε περαιτέρω στις
λεπτομέρειες των προτεινόμενων αναπλάσεων που όριζε. Μόνο λοιπόν επειδή σ’
αυτή την τελευταία φάση τοποθετηθήκαμε θετικά υπέρ της Περιφέρειας και
κρατήσαμε επιφύλαξη σε προηγούμενες φάσεις -παραπάνω παραθέσαμε τους
λόγους-, ο Δήμαρχος μας εγκάλεσε με τον πιο άστοχο πολιτικά τρόπο, δηλαδή
διανθισμένο με εξαιρετικά μεγάλη αγένεια και απαράδεκτη απρέπεια, ότι τον
στοχοποιούμε προσωπικά και για αυτό συμφωνούμε με την επιλογή «περιφέρεια»
και όχι την επιλογή «δήμος», ούτε λίγο ούτε πολύ δηλαδή ότι ασκούμε στείρα
αντιπολιτευτική κριτική που αποτελεί απροκάλυπτη εναντίωση στον ίδιο. Όμως,
από τη λεκτική και μόνο διατύπωση της άποψής μας, δηλαδή κάνοντας ερμηνεία
απλώς ορθολογική, ήταν ολοφάνερο ότι η συγκεκριμένη τοποθέτησή μας πήγαζε
και κάθε φορά πηγάζει από αυτό που αναδείξαμε και επανειλημμένα έχουμε
αναδείξει ως υστέρηση της δημοτικής αρχής στην παραγωγή έργου, ακόμα και στην
αντίξοη και δύσκολη συγκυρία που βιώνει η χώρα, πράγμα που αναγνωρίζουμε εκ
προοιμίου. Εκτιμάμε τη στάση του Δημάρχου ως μία στάση σχεδόν μανιχαϊστική,

στο πλαίσιο του απόλυτου δίπολου καλού-κακού, με έναν ιδιότυπο βεβαίως τρόπο,
δηλαδή οποιοσδήποτε ή περίπου οποιοσδήποτε του ασκεί κριτική είναι χειρότερος
από τον ίδιο ακριβώς επειδή του ασκεί κριτική όχι από το περιεχόμενο της κριτικής.
Δεν είναι πολύ προσωποκρατικό όλο αυτό; Μπορεί όμως ένα δήμαρχος να
σκέφτεται με διαφορετικό τρόπο γιατί είναι υπαρκτή η εκτενέστατη γκάμα εκδοχών
για να αναλύεις τις ανάγκες και τα προβλήματα και να διερευνάς τις πιθανές λύσεις
τους και αν επιλέγεις αυτή τη συνθήκη δεν βλέπεις στην κριτική το «κακό» ή το
«ενάντιο» αλλά ότι η σύγκρουση ή η σύνθεση των επιχειρημάτων οδηγούν σε
ασφαλέστερα για τις επιλογές συμπεράσματα.
Τα παραπάνω είναι μόνο μερικά εναύσματα του τελευταίου καιρού για να κηρυχτεί
ο πόλεμος μεταξύ μας, του Δημάρχου με το Λιμάνι της Αγωνίας. Ο Δήμαρχος τον
κήρυξε, όχι εμείς. Επειδή αντιδράσαμε στα παραπάνω και σε άλλα πολλά, επειδή
του προτείνουμε διαφορετικές προσεγγίσεις που εν τέλει ο ίδιος θα καρπωθεί και …
θαυμάσια, καθόλου δεν μας αποτρέπει αυτό από το να τηρήσουμε τέτοια στάση.
Αλλά, εν μέσω κηρυγμένου πολέμου, το τοπικό ζήτημα υπονομεύεται. Η συζήτηση
διεξάγεται ανάμεσα σε στείρες αμφισβητήσεις, ασυλλόγιστες ταυτίσεις,
απρόκλητες ύβρεις, ανενδοίαστες επιθέσεις ότι εμείς πρέπει να ντρεπόμαστε που
ασκούμε κριτική -λες και ο Δήμαρχος ή ο καθένας μας δεν υπόκειται διαρκώς σ’
αυτήν εκ των πραγμάτων-, με αποκορύφωμα την περίπου απαίτηση να συναινούμε
σε κάθε πρόταση της δημοτικής αρχής γιατί αλλιώς είμαστε ή «κυβερνητικοί» ή
«προκατειλημμένοι» ή «απηρχαιωμένοι» ή «λαϊκιστές» ή «ψεύτες» ή περίπου
ηλίθιοι. Επιπλέον, έχουμε τέτοιου βαθμού αμετροέπεια που δεν «ξέρουμε να το
βουλώνουμε»…
Κάπως έτσι πάει περίπατο εξακολουθητικά η δημοκρατία που θεσμικά οργανώνεται
από πάνω προς τα κάτω, μέσω του διαλόγου για τα προβλήματα της τοπικής
κοινωνίας. Δηλαδή, οι ουσιώδεις πολιτικές αρχές μέσα από τις οποίες γεννήθηκε η
τοπική αυτοδιοίκηση, τα πρωτογενή, βασικά υλικά για να λειτουργήσει ο
αυτοδιοικητικός θεσμός ή έστω η συζήτηση της ημερήσιας διάταξης στο δημοτικό
συμβούλιο. Ελάχιστες πια είναι οι φορές που φεύγουμε από τις συνεδριάσεις του
δημοτικού συμβουλίου, αισθανόμενοι ότι συμβάλαμε σ’ αυτό για το οποίο
εκλεχτήκαμε: να βελτιστοποιήσουμε τις συνθήκες διαβίωσης της τοπικής κοινωνίας,
έστω από την πλευρά της μειοψηφίας. Γιατί, το ομολογούμε το «κουσούρι» μας,
δεν περιμένουμε να εκλεγούμε πρώτοι για να παίξουμε αυτό το ρόλο. Το κάναμε
και το κάνουμε ως μειοψηφία, προσπαθώντας να λειτουργούμε με τη μεγαλύτερη
αυτοτέλεια από τα «προσωπικά μας φαινόμενα».

*άρθρο γνώμης της Βάνας Μελά, δημοτική σύμβουλος Πειραιά με «το Λιμάνι της
Αγωνίας – Πειραιάς η πόλη μας».

Σάββατο, 17 Μαρτίου 2018

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ "ΛΙΜΑΝΙΟΥ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΑΣ" ΓΙΑ ΤΟ MASTER PLAN ΤΗΣ ΟΛΠ Α.Ε│15-3-2018

Πειραιάς, 16 Μαρτίου 2018

ΛτΑ ►ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΤΥΠΟΥ│15-3- 2018

Την άρρηκτη σχέση της πόλης του Πειραιά με το λιμάνι της οφείλει να συνυπολογίσει ο
οποιοσδήποτε σχεδιασμός της ΟΛΠ Α.Ε, επισήμαναν μέλη και δημοτικοί σύμβουλοι της
παράταξης «το Λιμάνι της Αγωνίας- Πειραιάς η πόλη μας», στη διάρκεια συνέντευξης
Τύπου, κατά την οποία παρουσιάστηκαν οι θέσεις και οι προτάσεις του ΛτΑ για το Σχέδιο
Ανάπτυξης και Διαχείρισης (master plan) της Ο.Λ.Π  Α.Ε. ​
Ακριβώς επειδή, η Σύμβαση Παραχώρησης (άρθρο 6 §2) του πλειοψηφικού πακέτου των
μετοχών της Ο.Λ.Π  Α.Ε στην Cosco υποχρεώνει την εταιρεία να αντιμετωπίζει το λιμάνι ως
δημόσιο λιμάνι, να διαφυλάσσεται δηλαδή ο χαρακτήρας του κοινόχρηστου λιμανιού και να
μην αντιμετωπίζεται ως ιδιωτική έκταση, θέλουμε και πρέπει, όχι μόνο εμείς το ΛτΑ, αλλά
και ο Δήμος, η περιφέρεια, οι φορείς και οι κάτοικοι να έχουμε λόγο πάνω σε αυτά τα έργα
που θα σημαδέψουν με τρόπο μη αναστρέψιμο την πόλη μας, με βασική επιδίωξη την
ελαχιστοποίηση των αρνητικών συνεπειών τους και την αύξηση των θετικών τους προς
όφελος της πόλης, αλλά και των υπόλοιπων παραλιμένιων δήμων. Και προς αυτή την
κατεύθυνση -του σχεδιασμού από κοινού- φαίνεται να κινούμαστε όλοι οι εμπλεκόμενοι,
αφού συναίνεσε και ο μέχρι πρόσφατα αποστασιοποιημένος Δήμαρχος Πειραιά, Γιάννης
Μώραλης, δίνοντας πράσινο φως στην έναρξη της διαβούλευσης σε ειδική συνεδρίαση του
Δημοτικού Συμβουλίου (12-3- 18).
Η συνεννόηση και η σύμπλευση σε βασικές στοχεύσεις -που αρχίζει να διακρίνεται- μεταξύ
του Δήμου, της Περιφέρειας, των φορέων της πόλης και της κοινωνίας των πολιτών
συνιστούν προϋπόθεση για την επιτυχία της όποιας παρέμβασης, καθώς όσο
αποφασισμένοι επενδυτές/επιχειρηματίες κι αν είναι οι Κινέζοι, δεν θα ήθελαν να έχουν
απέναντί τους μια ολόκληρη πόλη. Μια πόλη που έχει εκπονήσει Σχέδιο Ολοκληρωμένης
Αστικής Παρέμβασης και πάνω στο οποίο θα πρέπει να κουμπώσει το master plan της
Ο.Λ.Π Α.Ε, προκειμένου τα σχεδιαζόμενα έργα να μην λειτουργήσουν ανταγωνιστικά προς
την πόλη, αλλά αντίθετα να συνεισφέρουν στη βελτίωση του βιοτικού της επιπέδου και της
καθημερινότητάς της.
Με διάθεση να συμβάλλουμε στη διαβούλευση και στην παρουσίαση συνολικής πρότασης
εγκεκριμένης από το Δημοτικό Συμβούλιο, ώστε η διεκδίκησή μας να είναι ισχυρή και μη
αμφισβητήσιμη, η δημοτική μας κίνηση «το Λιμάνι της Αγωνίας – Πειραιάς η πόλη μας» με
συνέπεια και υπευθυνότητα καταθέτει τις θέσεις και τις προτάσεις της, αφού σημειώσουμε
ότι αξιολογούμε θετικά τα έργα συντήρησης, επισκευών, εξοπλισμού και
εκβαθύνσεων που προβλέπονται στον σχεδιασμό της Ο.Λ.Π Α.Ε για το κεντρικό λιμάνι.

Α- για τα Λιμενικά Έργα Κρουαζιέρας και τα Αστικά/Εμπορικά Έργα
Υποστήριξης Κρουαζιέρας

▬ Έχοντας υπόψη τρία αντικειμενικά στοιχεία, που είναι:
 η μείωση της κρουαζιέρας σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά ειδικότερα στην περιοχή της
ανατολικής Μεσογείου
 η ποιοτική αλλαγή της σύνθεσης των επιβατών, αύξηση του home porting (λιμάνι
εκκίνησης κρουαζιέρας) σε 500.000, που προϋποθέτει την ύπαρξη μεγαλύτερων
εγκαταστάσεων σε επιβατηγούς σταθμούς, όχι σε προβλήτες
 η δυνατότητα προκράτησης θέσης ελλιμενισμού με ορίζοντα διετίας, που
εφαρμόζεται εδώ και ένα χρόνο, αφήνοντας περιθώρια για καλύτερο
προγραμματισμό δρομολογίων
θεωρούμε ότι ούτε αναγκαία ούτε απαραίτητη είναι η επέκταση των
προβλητών. Αντίθετα, δημιουργεί πολλά προβλήματα και ένα ντόμινο κατασκευών
συνοδών έργων της που θα επιφέρουν επιβλαβείς συνέπειες στη λειτουργία της πόλης και
στη βίωση του περιβάλλοντός της από τους ανθρώπους της, ενώ θα οδηγήσει στην
αλλοίωση του τοπίου της Πειραϊκής.
▬ Θετική κρίνουμε τη δημιουργία ξενοδοχειακών μονάδων μέσα στο λιμάνι, αν σ’ αυτές δεν
συμπεριληφθεί η Παγόδα, αν μειωθεί ο αριθμός τους (γίνεται λόγος για τέσσερα
ξενοδοχεία), αν δεν ξεπεραστούν τα επιτρεπόμενα από τον ΓΟΚ όρια δόμησης (32 μέτρα, 9
όροφοι) και αν δεν διασφαλιστεί η λειτουργία των ξενοδοχείων της πόλης.
▬ Διαφωνούμε κατηγορηματικά με τη δημιουργία εμπορικού κέντρου (mall), διότι έτσι
εδραιώνεται ένας εμπορικός ανταγωνισμός σε βάρος της τοπικής αγοράς και στηρίζουμε
την ενίσχυση του Σταθμού Κρουαζιέρας με χρήσεις μικρής κλίμακας για την γρήγορη
εξυπηρέτηση των επιβατών και μόνο.
▬ Εκτιμάμε ότι η χρήση της Παγόδας πρέπει να καλύψει τις ανάγκες για τις οποίες
κατασκευάστηκε, να παραμείνει δηλαδή σταθμός υποδοχής-αναμονής επιβατών
κρουαζιέρας με τις απαραίτητες λειτουργίες αναψυχής και εμπορίου.
▬ Διεκδικούμε την επιστροφή των «Ποσειδωνίων» στην πόλη μας με μία σύγχρονη μόνιμη
τριπολική εκθεσιακή υποδομή στο κεντρικό λιμάνι (Παλατάκι, Άγιο Νικόλαο και Πολιτιστική
Ακτή) και με τη δημιουργία ενός μόνιμου ελκυστικού παραλιμένιου πεδίου που θα μπορεί
να φιλοξενεί εκθέσεις σε όλη τη διάρκεια του έτους, καθώς και τη δημιουργία συνεδριακού
κέντρου υψηλών προδιαγραφών, δίνοντας ώθηση στον Συνεδριακό Τουρισμό, από τον
οποίο θα επωφεληθεί σημαντικά η πόλη.
▬ Κοντά σε όλα αυτά, κρίνουμε απαραίτητο το άνοιγμα της περιοχής των αρχαιοτήτων
(Κονώνειο Τείχος, Στήλη Θεμιστοκλή) με κατάλληλες διαμορφώσεις περιπάτου και πυκνού
αστικού πρασίνου.

Β- για την Ανάπλαση της Πολιτιστικής Ακτής
Με έκπληξη διαπιστώσαμε ότι στο master plan υπάρχει περιορισμένη μέριμνα για την
ανάπλαση της Πολιτιστικής Ακτής. Πέρα από την αναφορά της δημιουργίας του Μουσείου
Μετανάστευσης και της εγκατάστασης του Ιστορικού Αρχείου του ΟΛΠ στην Πέτρινη
Αποθήκη, η ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της πόλης μας μοιάζει να
υποβαθμίζεται. Εκτιμώντας ότι αυτό είναι ακριβώς το στοιχείο που θα δώσει στον Πειραιά
την αίγλη μιας πόλης προορισμού και θα τον απαλλάξει από τον χαρακτηρισμό της πόλης –
transit, αλλά και θα τον καταστήσει πόλο έλξης για τους κατοίκους του Λεκανοπεδίου και όχι
μόνο, διεκδικούμε:
 την κατασκευή του διεθνούς εμβέλειας Εθνικού Μουσείου Εναλίων
Αρχαιοτήτων στο Σιλό
 την ανάδειξη των Μόνιμων Κτιστών Δεξαμενών ΟΛΠ
 την ανάδειξη του ταινιόδρομου Κράκαρη και
 την ανάδειξη του πλωτού μουσείου «Liberty»

Γ- για το Κυκλοφοριακό και το Περιβάλλον
Εκτιμάμε ότι η αναβάθμιση του λιμανιού του Πειραιά θα είναι από ανύπαρκτη έως ιδιαίτερα
βλαπτική για την πόλη εάν δεν συνδυαστεί με σειρά μέτρων περιβαλλοντικής αναβάθμισης,
όπως δραστική μείωση των ατμοσφαιρικών ρύπων, μείωση των θορύβων, διαχείριση των
υγρών και στέρεων αποβλήτων σύμφωνα με την ελληνική και την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Η
ατμοσφαιρική ρύπανση και οι θόρυβοι και γενικότερα η όχληση από τη λειτουργία του
λιμανιού είναι ιδιαίτερα αυξημένη και με την περαιτέρω σχεδιαζόμενη ανάπτυξή του θα
επιδεινωθεί. Γι’ αυτό και επιβάλλεται:
 άμεση εκπόνηση κυκλοφοριακής/περιβαλλοντικής μελέτης με ορίζοντα 20ετίας
 συνδυασμός των μέσων μαζικής μεταφοράς επιβατών με το υπάρχον δίκτυο
πόλης και τις νέες επεκτάσεις των Μέσων Σταθερής Τροχιάς (Μετρό, Τραμ,
Προαστιακός)
 ελάφρυνση της Ακτής Κονδύλη με παραχώρηση της ζώνης του κιγκλιδώματος
ΟΛΠ, πλάτους μίας λωρίδας, στη νέα γραμμή Τραμ προς Κερατσίνι – Πέραμα
 εκπόνηση συνολικής περιβαλλοντικής μελέτης για την επιβάρυνση της πόλης
από τη λειτουργία του λιμανιού, αλλά και από τη λειτουργία των
προστιθέμενων προβλητών κρουαζιέρας
 άμεση έναρξη έργων ηλεκτροδότησης των πλοίων ακτοπλοΐας και
κρουαζιέρας στους προβλήτες για περιορισμό των εκπομπών καυσαερίων
 έλεγχος καυσαερίων
Στο σημείο αυτό πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι κρίνουμε θετικά τη λειτουργία δικτύου
οικολογικών λεωφορείων (eco buses) στην εσωτερική επικοινωνία του Κεντρικού Λιμένα και
στη σύνδεσή του με την πόλη. Ωστόσο, το πλέγμα eco buses και Μέσων Σταθερής Τροχιάς
δεν φαίνεται να επηρεάζει την κίνηση των τουριστικών λεωφορείων, τα οποία θα
εξακολουθούν να διασχίζουν και να ρυπαίνουν την πόλη, ενταγμένα σε μια στρατηγικά
κρίσιμη δραστηριότητα των εταιρειών κρουαζιέρας, δηλαδή την πώληση εκδρομών και
sightseeing.

Δ- Λιμάνι ανοιχτό στην πόλη
Η Cosco χρησιμοποιεί και θα χρησιμοποιεί ένα έτοιμο λιμάνι που ανήκει στους
παραλιμένιους δήμους, οι οποίοι υφίστανται την επιβάρυνση από τη λειτουργία του.
Χρησιμοποιεί και θα χρησιμοποιεί τις υποδομές του, τους δρόμους της πόλης, τη θάλασσά
του. Όποιο καλό έργο και να κάνει στην πόλη, η πόλη δεν θα της έχει υποχρέωση, διότι
αποτελεί απλώς ανταπόδοση για τη χρήση που κάνει και για την επιβάρυνση που αυτή
προκαλεί.
Καθώς η πόλη του Πειραιά ζούσε και ζει από το λιμάνι της, ο όποιος σχεδιασμός της
Ο.Λ.Π. Α.Ε. επιβάλλεται να λαμβάνει υπόψη τη σύνδεση της πόλης με το λιμάνι,
τόσο για τη δημιουργία θέσεων εργασίας μέσα στην πόλη όσο και για την καλύτερη
λειτουργία της αγοράς, έτσι ώστε να διαχέεται στην ίδια την πόλη μέρος του
πλούτου – που πιθανό να αυξηθεί σημαντικά με τα νέα επιχειρηματικά σχέδια της Cosco.
Επίσης, στα έργα που θα πραγματοποιηθούν στον χώρο του κεντρικού λιμανιού, αλλά και
στο ευρύτερο λιμάνι, πρέπει να αξιοποιηθούν οι παραγωγικές δυνάμεις της πόλης, ώστε η
προστιθέμενη αξία του λιμανιού να παράγεται σε συνεργασία με την πόλη.
Αυτά συνιστούν βασικούς όρους της συνύπαρξης της πόλης με το λιμάνι, που μαζί με την
ποιότητα ζωής, τον πολιτισμό, την αναψυχή και την ελεύθερη πρόσβαση στη θάλασσα
σηματοδοτούν την έννοια «λιμάνι ανοιχτό στην πόλη». Με αυτό το πρόταγμα θα
συνεχίσουμε τον αγώνα μας.

Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2018

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Tο ΛτΑ στη διαβούλευση του Δήμου για το master plan της Ο.Λ.Π Α.Ε

Πειραιάς, 7 Μαρτίου 2018

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ανοιχτή διαβούλευση – σύσκεψη για το Σχέδιο Ανάπτυξης και Διαχείρισης (master plan)
της Ο.Λ.Π Α.Ε, ανακοίνωσε ο Δήμαρχος Πειραιά, Γιάννης Μώραλης, κατά την τελευταία
συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου (5-3- 2018). Στη σύσκεψη, που ορίστηκε για τη
Δευτέρα 12 Μαρτίου 2018, θα συμμετέχουν οι φορείς της πόλης, ενώ θα προσκληθούν ο
υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, ο Αντιπεριφερειάρχης Πειραιά, καθώς και οι
βουλευτές της Α’ Πειραιά.
Πρόκειται για μια -έστω καθυστερημένη- πρωτοβουλία, την οποία χαιρετίζει η δημοτική
κίνηση το «Λιμάνι της Αγωνίας – Πειραιάς η πόλη μας» που από την πρώτη στιγμή της
δημοσιοποίησης του master plan επισήμανε την ανάγκη διεξαγωγής δημόσιου διαλόγου,
καθώς τα υπό σχεδίαση έργα στο λιμάνι επηρεάζουν σοβαρά και σε όλα τα επίπεδα -
οικονομικό, πολιτιστικό, περιβαλλοντικό, κυκλοφοριακό- τη λειτουργία της πόλης και τη
σύνδεσή της με το λιμάνι της.
Σε επιστολή μας προς τον Δήμαρχο με ημερομηνία 28-2- 2018 και αριθμό Πρωτοκόλλου
10806/28-2- 18, αλλά και σε προηγούμενες συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου,
ζητούσαμε -η παράταξή μας εξουσιοδοτημένη και από τις αποφάσεις της Γενικής
Συνέλευσής μας- να προηγηθεί σοβαρός και εποικοδομητικός διάλογος πριν από την
υλοποίηση του Σχεδίου, προκειμένου αυτό να γίνει αποδεκτό από την πειραϊκή κοινωνία.
Ειλικρινά, ήταν μια ευχάριστη έκπληξη η ανακοίνωση του Δημάρχου, υιοθετώντας στην
ουσία το αυτονόητο, που με επιμονή και υπομονή υποδείκνυε το ΛτΑ.
Ωστόσο, εκτιμάμε ότι αυτή πρέπει να είναι η έναρξη μιας διαδικασίας διαβούλευσης, κατά
την οποία θα συζητηθούν διεξοδικά οι ευκαιρίες αλλά και οι επιπτώσεις που προκύπτουν
από τον σχεδιασμό της ΟΛΠ Α.Ε και θα δρομολογηθούν οι ενδεδειγμένες και απαραίτητες
ενέργειες, προκειμένου οι συνέπειες να είναι οι επωφελέστερες για την πόλη μας. Και αυτό
γιατί οι όποιες αλλαγές στο λιμάνι θα σημαδέψουν τον Πειραιά με τρόπο μη αναστρέψιμο.

Τρίτη, 6 Μαρτίου 2018

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: αποφάσεις Γενικής Συνέλευσης του ΛτΑ για master plan της Ο.Λ.Π. Α.Ε


Πειραιάς, 6 Μαρτίου 2018

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στο Σχέδιο Ανάπτυξης και Διαχείρισης (master plan) του λιμανιού της πόλης μας, η
Ο.Λ.Π Α.Ε προτείνει 19 έργα που καλύπτουν τη μεγαλύτερη έκτασή του, από το Παλατάκι
έως το Πέραμα. Κάποια από αυτά αναμορφώνουν ριζικά τη λειτουργία του λιμανιού, ενώ τα
περισσότερα έχουν άμεσες επιπτώσεις στους όμορους δήμους ή και στην ευρύτερη περιοχή
του Μείζονος Πειραιά.
Η δημοτική κίνηση «το Λιμάνι της Αγωνίας – Πειραιάς η πόλη μας» με απόφαση της
Γενικής Συνέλευσης (25-2- 2018) διαπιστώνει ότι πρόκειται, κατ’ αρχήν, για μια παρουσίαση
των έργων εν είδει καταλόγου χωρίς ιεράρχηση, ομαδοποίηση ή περιγραφή τους κατά
ενότητες που συγχρόνως να αποτυπώνουν τη μεταξύ τους σύνδεση. Αυτού του πνεύματος
η καταγραφή, μας δίνει την εντύπωση ότι συμβαίνει επειδή το Σχέδιο δεν στηρίζεται σε
κάποια στρατηγική, πολύ περισσότερο σε κάποια «μεγάλη στρατηγική», πράγμα που
βεβαίως περιμέναμε να δούμε από έναν επενδυτή αυτού του βεληνεκούς.
Τα Προγραμματικά και Αναπτυξιακά Σχέδια του ΟΛΠ, από την ίδρυση του μέχρι σήμερα,
αποτελούσαν πεδία διαλόγου σε όλα τα επίπεδα. Στην αυτοδιοίκηση, στους κοινωνικούς
εταίρους (εμπορικές, ναυτιλιακές και εργατικές ενώσεις), στους πολίτες. Αποτελούσαν
επίσης πεδίο έντονου επιστημονικού διαλόγου. Αυτή είναι η παράδοση του λιμανιού και της
πόλης του Πειραιά. Αυτή η παράδοση διαλόγου οφείλει να επιβληθεί και να τηρηθεί με κάθε
τρόπο και με κύρια ευθύνη της αυτοδιοίκησης. Και αυτό γιατί τα νέα έργα στο λιμάνι θα
σημαδέψουν τον Πειραιά με τρόπο μη αναστρέψιμο.
Για τον λόγο αυτό εκτιμάμε ότι, καθώς η πόλη του Πειραιά ζούσε και ζει από το λιμάνι της, ο
όποιος σχεδιασμός της Ο.Λ.Π. Α.Ε. επιβάλλεται να λαμβάνει υπόψη τη σύνδεση της
πόλης με το λιμάνι, τόσο για τη δημιουργία θέσεων εργασίας μέσα στην πόλη όσο
και για την καλύτερη λειτουργία της αγοράς, έτσι ώστε να διαχέεται στην ίδια την
πόλη μέρος του πλούτου – που πιθανό να αυξηθεί σημαντικά με τα νέα επιχειρηματικά
σχέδια της Cosco. Επίσης, στα έργα που θα πραγματοποιηθούν στον χώρο του κεντρικού
λιμανιού, αλλά και στο ευρύτερο λιμάνι, πρέπει να αξιοποιηθούν οι παραγωγικές δυνάμεις
της πόλης, ώστε η προστιθέμενη αξία του λιμανιού να παράγεται σε συνεργασία με
την πόλη.
Αυτά συνιστούν βασικούς όρους της συνύπαρξης της πόλης με το λιμάνι, που μαζί με την
ποιότητα ζωής, τον πολιτισμό, την αναψυχή και την ελεύθερη πρόσβαση στη θάλασσα
σηματοδοτούν την έννοια «λιμάνι ανοιχτό στην πόλη».
Με γνώμονα το συμφέρον και την ευημερία των Πολιτών και προκειμένου να υπάρξει
αποδοχή του Σχεδίου από την κοινωνία, εμείς τα μέλη και οι φίλοι του ΛτΑ εκτός από το
αυτονόητο, δηλαδή
 τη συμμετοχή στη διαβούλευση και το διάλογο προ της υλοποίησης του
Σχεδίου και
 τον σχεδιασμό από κοινού
ΖΗΤΑΜΕ:
Α- για τα Λιμενικά Έργα Κρουαζιέρας και τα Αστικά / Εμπορικά Έργα
Υποστήριξης Κρουαζιέρας
 επανεξέταση της αναγκαιότητας επέκτασης των προβλητών, διόλου
απαραίτητη κατά την άποψή μας
 μείωση του αριθμού των ξενοδοχείων, σύμφωνα με μελέτη αναγκαιότητας
διασφαλίζοντας και τη λειτουργία των ξενοδοχείων της πόλης
 μείωση των υψών στα επιτρεπόμενα από τον ΓΟΚ 32 μέτρα (9 όροφοι)
 η Παγόδα να παραλάβει τις απαραίτητες λειτουργίες αναψυχής, αναμονής,
εμπορίου για τους επιβάτες της κρουαζιέρας
 την επιστροφή των "Ποσειδωνίων" σε μία σύγχρονη μόνιμη τριπολική
εκθεσιακή υποδομή σε τρεις συνδεδεμένους πόλους εντός του Κεντρικού
Λιμένα, στο Παλατάκι, στον Άγιο Νικόλαο και στην Πολιτιστική Ακτή με τη
δημιουργία ενός μόνιμου ελκυστικού παραλιμένιου πεδίου για τη
φιλοξενία–διοργάνωση εκθέσεων και συνεδρίων σε συνεχή βάση, κατά τα
πρότυπα της ΔΕΘ, σε συνδυασμό με τα μουσεία, τα αρχαιολογικά μνημεία
(Θεμιστοκλή και Ηετιώνειας), την Πολιτιστική Ακτή και την Παγόδα
 τη μη κατασκευή Mall, αλλά ενίσχυση του Σταθμού Κρουαζιέρας με χρήσεις
μικρής κλίμακας, για τη γρήγορη εξυπηρέτηση των επιβατών και μόνο
 το άνοιγμα της περιοχής των αρχαιοτήτων (Κονώνειο Τείχος, Στήλη
Θεμιστοκλή) και του ξενοδοχείου στο Porto Leone στην πόλη, προς το
Χατζηκυριάκειο, με κατάλληλες διαμορφώσεις περιπάτου και πυκνού αστικού
πρασίνου
Β- για την Ανάπλαση της Πολιτιστικής Ακτής
 τη δρομολόγηση του συνολικού έργου της Πολιτιστικής Ακτής με 15ετή
ορίζοντα, το οποίο –εκτός από την προβλεπόμενη δημιουργία του μικρού
Μουσείου Μετανάστευσης μαζί με την εγκατάσταση του Ιστορικού Αρχείου του
ΟΛΠ– θα συμπεριλαμβάνει:
 την κατασκευή του διεθνούς εμβέλειας Εθνικού Μουσείου Εναλίων
Αρχαιοτήτων στο Σιλό
 την ανάδειξη των Μόνιμων Κτιστών Δεξαμενών ΟΛΠ
 την ανάδειξη του ταινιόδρομου Κράκαρη και
 την ανάδειξη του πλωτού μουσείου Liberty
Γ- για το Κυκλοφοριακό και το Περιβάλλον
 άμεση εκπόνηση κυκλοφοριακής/περιβαλλοντικής μελέτης και διαβούλευση
για τη μελλοντική κυκλοφοριακή κατάσταση του Πειραιά
 συνδυασμό των μέσων μαζικής μεταφοράς επιβατών με το υπάρχον δίκτυο
πόλης και τις νέες επεκτάσεις των ΜΣΤ (Μέσα Σταθερής Τροχιάς-Μετρό, Τραμ,
Προαστιακός). Πάντως, στο Σχέδιο προβλέπεται σε ένα βαθμό, με σχεδιασμό ορισμένων
δρομολογίων eco buses (οικολογικά λεωφορεία) προς το κέντρο της πόλης του Πειραιά και
τους σταθμούς των ΜΣΤ
 ελάφρυνση της Ακτής Κονδύλη με παραχώρηση της ζώνης του κιγκλιδώματος
ΟΛΠ, πλάτους μίας λωρίδας, στη νέα γραμμή Τραμ προς Κερατσίνι – Πέραμα
 εκπόνηση συνολικής περιβαλλοντικής μελέτης για την επιβάρυνση της πόλης
από τη λειτουργία του λιμανιού, αλλά και από τη λειτουργία των
προστιθέμενων προβλητών κρουαζιέρας
 άμεση έναρξη έργων ηλεκτροδότησης των πλοίων ακτοπλοΐας και
κρουαζιέρας στους προβλήτες για περιορισμό των εκπομπών καυσαερίων.

Δευτέρα, 26 Φεβρουαρίου 2018

ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΑΣ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ΑΠΕΡΙΦΡΑΣΤΑ ΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ «ΦΑΒΕΛΑ»

Οργή και αγανάκτηση προκαλεί η χθεσινοβραδινή θρασύδειλη επίθεση τάγματος εφόδου της εγκληματικής, ναζιστικής οργάνωσης «Χρυσή Αυγή» κατά του ελεύθερου κοινωνικού χώρου «Φαβέλα» στον Πειραιά. Δεν είναι η πρώτη φορά που η «Φαβέλα» γίνεται στόχος των φασιστοειδών που αλωνίζουν στην πόλη μας, όμως χθες υπήρξαν και πέντε τραυματίες, μεταξύ των οποίων η δικηγόρος της οικογένειας Φύσσα, Ελευθερία Τομπατζόγλου, η οποία νοσηλεύεται με βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση.
Η δημοτική κίνηση «το Λιμάνι της Αγωνίας – Πειραιάς η πόλη μας» καταδικάζει απερίφραστα τη δολοφονική ενέργεια και απαιτεί να κλείσουν άμεσα τα γραφεία της «Χρυσής Αυγής», όπου σχεδιάζεται η εγκληματική δράση της οργάνωσης και εκκολάπτονται τα τάγματα εφόδου.
Παράλληλα, εκτιμούμε ότι πρέπει επιτέλους να τελειώνει η δίκη της ΧΑ, γιατί όσο αυτή η διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη τόσο αυτό το φασιστικό μόρφωμα αποθρασύνεται, εκφοβίζοντας και προκαλώντας την ελληνική κοινωνία με τις αποτρόπαιες πράξεις του.
Έχουμε χρέος -η Δημοτική Αρχή, οι φορείς, οι συλλογικότητες και κάθε δημοκρατικός και αλληλέγγυος πολίτης- να αντιδράσουμε σθεναρά και να εξοστρακίσουμε τους φασίστες από τις γειτονιές του Πειραιά, διαδίδοντας με κάθε τρόπο και προς κάθε κατεύθυνση το μήνυμα ότι δεν υπάρχει καμία ανοχή στη «Χρυσή Αυγή».